In 2009 zagen 4 ontwerpen voor een andere, meer duurzame melkveehouderij het licht: De Meent, De Meent XL, De Bronck en Amstelmelk. Ze laten zien dat het wel degelijk mogelijk is: een melkveehouderij waarin de koe het goed heeft, de ondernemer loon naar werken krijgt, die het milieu ontziet en die ook nog eens tegemoet komt aan de wensen van de burger. Dat ideaal is het uitgangspunt én het doel van de ontwerpen. Zo zorgen we ervoor dat niet zozeer de melk, als wel de melkveehouderij lekker lang houdbaar is. 

Duurzaamheid is het voorkomen van afwenteling, zo stelde Herman Wijffels. Onze welvaart mag en moet niet ten koste gaan van anderen. Voor het maken van een ontwerp dat zo min mogelijk ‘kosten’ afwentelt op anderen, moeten we eerst weten wat de betrokkenen willen. In dit geval: de boer, de burger, het milieu en natuurlijk: de koe.We hebben daarom programma’s van eisen opgesteld. Ze geven aan hoe de melkveehouderij er idealiter uit zou zien vanuit het perspectief van de betrokkenen.

We schetsen met de ontwerpen een aantal mogelijkheden. Die kunnen echter alleen realiteit worden als we in de praktijk (van boeren, van overheden, van dienstverleners etc.) stappen in de goede richting zetten. Deze moeten niet los van elkaar staan, maar elkaar juist versterken: zo kunnen we van elkaar leren. In de follow-up van Kracht van Koeien willen we daarom werken aan het ontstaan van een verzameling van initiatieven geïnspireerd door de ambities en het perspectief van Kracht van Koeien en die bijdragen aan het doel: veranderingen in denken en doen voor een duurzamere melkveehouderij.

Op het Praktijkplein geven we aan waar er volgens ons aan gewerkt moet worden om die duurzame melkveehouderij dichterbij te brengen.